در پس کوچه های روابط عمومی

خاطرات یک روابط عمومی چی

 

روز گذشته رفتم پمپ بنزین تا باک ماشین را از بنزین پر کنم .طبق معمول باید خودمان بنزین

 بزنیم و آن اقای دکتر فقط نظارت میکند و پول میگیرد. دسته نازل پمپ شکسته بود وبه سختی

میتوانستم سوختگیری کنم.

به آن آقای دکتر گفتم دسته شکسته واو با بی اعتنایی سرش را به علامت تایید تکان داد .دوباره

حرفم را تکرار کردم واو بجز تکان سر٬ کار دیگری نکرد .در حالی که انگشت دستم زخم شد و او

هیچ حرکت دیگری نکرد ٬پول بنزین را به آقای دکتر پمپ بنزین پرداخت کردم و با دردی که در انگشت

دستم حس می کردم از پمپ بنزین خارج شدم . نمیدانم چرا یاد  دکتر کردان

وزیر محترم کشور افتادم و از دکتر پمپ بنزین ناراحت نشدم.این هم نوعی ارتباط غیر کلامی

بین من وآقای دکتر پمپ بنزین میرداماد٬و لیعصر بود.

نوشته شده توسط رز قرمز در 7:58 |  لینک ثابت   •