در پس کوچه های روابط عمومی

خاطرات یک روابط عمومی چی

 

 گفتم برای اینکه بتوانم خاطراتم را حفظ کنم  وحد اقل این تجربیات نیز فراموش نشود و وبلاگ نیز به روز

  باشد از  امزوز هم بنویسم . آنچه امروز در روابط عمومی تجربه میکنم با تمام سالهای قبل متفاوت است .

   روزنامه های ایران ورسانه ملی خبرهای بخش خصوصی را خبر نمی دانند و آنرا به نوعی رپرتاژ آگهی

  محسوب میشود . هر چند بعید است دوستان رسانه ای که اکثر آنها اصول اولیه روزنامه نگاری را حداقل

  خوانده انده نوع خبر را نتوانند  بشناسند٬ هزینه  خدمات در رسانه ها سنگین شده وبرای کسب درآمد شاید

  چاره دیگری ندارند و آنهم رسالت خبری است .امیدوارم بتوانم آنرا بیشتر درک کنم .

 

نوشته شده توسط رز قرمز در 7:32 |  لینک ثابت   •