در پس کوچه های روابط عمومی

خاطرات یک روابط عمومی چی

 

یادش بخیر قبل از اینکه  به سازمان آب  کوچ کنم  روزگار ویژه ای در

شرکت خود داشتم دوستان و همکاران ارزشمندی که تجربه کار با آنها

یکی از یکی دیگر با ارزش تر بود . واحدی داشتیم به نام امانی

ساختمان  در آن روزها برای اینکه سهمی در خدمت مردم داشته باشند همکارانم از هیچ کوششی کوتاهی نمی کردند این همدلی

واین همکاری بی ریا انسجام سازمانی مثال زدنی بود و روح همبستگی و همیاری در آنها فراموش نشدنی باید برای ایران کاری

کرد وما هم فرزندان ایرانیم روح ارتباط جمعی وروح روابطعمومی در

تک تک آنها برکت بود . هیچ یک از آنها درس روابط عمومی نخوانده

بودند ولی با جان ودل آنرا حس میکردند.

نوشته شده توسط رز قرمز در 7:42 |  لینک ثابت   •